Kemal Yoldash

One with God is Majority


38

Раҳмон ва Раҳим Аллоҳнинг исми билан (1:1)

38:1. Сод ва Зикр/Эслатма ташиган Қуръон.

38:2. Кофир бўлганлар ғурур ва ўзаро бўлинишда (2:137)

38:3. Улардан олдин қанча наслларни ҳалок этдик. Улар фарёду-нола қилдилар, аммо нажот вақти ўтиб бўлган эди.

38:4. Уларга ўз ораларидан бир огоҳлантирувчи келганидан ажабландилар, кофирлар эса дейишди: “Бу Ёлғончи Сеҳрбоз”.

38:5. “Наҳотки барча илоҳлар ўрнига Ягона Илоҳ деса? Бу жуда ғалати нарса-ку!”

38:6. Улардан бир гуруҳ отилиб чиқди: “Боринглар, илоҳларингизга боғлиқ қолинглар/илоҳларингиз учун сабр қилинглар. Сиздан исталган нарса мана шу!”

38:7. “Биз буни ўтган аждодлардан эшитмагандик. Бу уйдирмадан бошқа нарса эмас!

38:8. Бу Зикр/Эслатма орамиздан шу кишига нозил бўлар эканми?” Аслида, улар Менинг Зикримга шубҳа қилишмоқда. Йўқ! Улар ҳали Менинг азобимни тотганларича йўқ…

38:9. Ёки Азиз Ваҳҳоб /чексиз қудрат ва мўл неъмат бергувчи Раббингнинг раҳмат хазиналари уларга оидми?

38:10. Ёки Осмонлару-Ернинг ва улар орасидагиларнинг Мулки/Эгалиги уларга оидми? Агар шундай бўлса, сабаблар /воситалар орқали юксалсинлар. (22:15)

38:11. Анави ердаёқ мағлуб бўладиган ҳизблардан иборат “қўшин” бу.

38:12. Улардан олдин Нуҳ қавми ҳам, Од қавми ва қозиқлар эгаси Фиръавн ҳам ёлғон санаган эди.

38:13. Самуд ҳам, Лут қавми ҳам, дарахтзорларни суғорганлар ҳам. Ана ўшалар ҳам кўпчилик эди.

38:14. Ҳаммаси Расулларни ёлғончи санашиб, Менинг азобимга лойиқ бўлишди.

38:15. Манавилар эса фақат қайтариб бўлмас бир қичқириқни кутишмоқда холос.

38:16. Дедилар: “Эй Раббимиз, бизнинг насибамизни Ҳисоб Кунидан олдинроқ беравер!”

38:17. Сен уларнинг гапларига сабр қил, Қулимиз Довудни эсла, у мудом Бизга юзланарди.

38:18. Биз тоғларни у билан бирга бўйсундирдик, эртаю-кеч унинг билан бирга Аллоҳни поклаб ёд этишарди.

38:19. Тўпланиб келган Тойрни/хабарчи отлиқларни ҳам. Уларнинг барчаси унинг буйруғига бўйсунарди.

38:20. Биз унинг Мулкини/подшоҳлигини қувватладик ва унга Ҳикмат бердик ҳамда ҳақни ботилдан айирувчи Хитоб ато этдик.

38:21. Ўша даъвогарлар хабари келдими сенга? Мана, улар девор ошиб меҳробга етдилар,

38:22. Довуднинг ёнига келдилар, Довуд улардан хайиқди: “Қўрқма, биз икки даъвогармиз. Биримиз бошқамизнинг ҳаққини поймол этди. Сен орамизда ким ҳақ-ким ноҳақ, ҳақ ила ҳукм қилгин. Бизни бу ишда тўғри йўлга йўллагин”.

38:23. “Мана бу акам, тўқсон тўққиз қўйи бор. Менда эса фақат битта қўй бор. У “Менга бер” деди у ва гап билан мени енгди”.

38:24. Деди: “Сен ўз қўйларингга унинг қўйини қўшиб олишни истаб, ноҳақлик қилибсан. Бойлигини бир-бирига қориштирганларнинг аксарияти бир-бирига ноҳақлик қилади. Фақат иймон келтирганлар ва солиҳ амаллар қилганлар мустасно, ундайлар ўта оз!” Биз уни фитна/синовга тутаётганимизни Довуд биларди, Раббидан кечирим истади, бўйин эгди ва Раббига қайтди.

38:25. Биз ҳам буни ундан кечирдик. Унинг учун ҳузуримизда яқинлик ва яхши қайтиш бор.

38:26. “Эй Довуд, Биз сени Ер юзида халифа қилганмиз/сендан олдинги ҳукмдорлардан кейин* ҳукмдор қилганмиз. Одамлар орасида адолат ила ҳукм этгин, истакларига/манфаатларига эргашмагин, акс ҳолда сени Аллоҳнинг йўлидан адаштирадилар. Аллоҳнинг йўлидан адашганлар Ҳисоб Кунини унутганлари сабабли Шиддатли Азобга дучор бўладилар. (*Мусо, Ҳорун ва Толутдан кейин)

38:27. Само ва Заминни ҳамда улар орасидагиларни маъно ва мақсадсиз яратган эмасмиз, бу фақат кофир бўлганларнинг гумонидир. Бундай кофирларнинг ҳолига вой!

38:28. Ёки иймон келтириб, солиҳ амаллар қилганлар билан Ер юзида бузғунчиликни ёйганларни тенг қилармидик? Ёки тақводорларга худди золимлар каби муомала қилармидик?

38:29. Биз сенга ушбу Муборак Китобни нозил қилдик, токи унинг оятлари устида тафаккур этсинлар, ҳамда ақл эгалари ўгит олсинлар.

38:30. Довудга Сулаймонни ворис этдик ва у қандай ҳам яхши Қул эди! У мудом Аллоҳга йўналар эди.

38:31. Кечқурун унга учқур зотдор отлар кўрсатилди.

38:32. У деди: “Мен мол-дунё муҳаббатини Раббимнинг Зикридан/Зикри сабабли яхши кўрдим”. Ниҳоят, бу отлар парда билан яширинди/югуриб тоғ ортида ғойиб бўлдилар.

38:33. “Келтиринг ҳузуримга!” ва отларнинг бўйинларини силай бошлади.

38:34. Биз Сулаймонни синадик. Биз унинг тахтида бир жасад ташладик, сўнгра у йўналди.

38:35. У деди: “Эй Раббим, мени кечиргин, мендан кейин ҳеч кимга насиб бўлмаган бир мулк ато этгин”. Ҳақиқатан, сен мўл неъмат бергувчисан”.

38:36. Биз унга шамолни бўйсундирдик. Унинг буйруғи билан унинг хоҳлаган жойига майин эсарди.

38:37. Унга шайтонларни ҳам бўйсундирдик; барча қурилиш устаси ва ғаввосларни,

38:38. Ва занжирларга боғланган бошқаларини ҳам.

38:39. Мана шу Бизнинг ато этган инъомимиз. Истаганингга бер ёки берма, бунинг учун ҳеч бирига ҳисоб бермайсан.

38:40. Ҳузуримизда унинг учун яқинлик ва яхши қайтиш бор.

38:41. Қулимиз Аюбни ҳам эслагин, мана у Раббига нидо қилди: “Шайтон менга чарчоқ ва азоб текказди”.

38:42. “Оёғингни ерга босгин. Мана покланиш ва тетикланиш учун салқин сув”.

38:43. Ўз ҳузуримиздан раҳмат ўлароқ, ақл эгалари учун оят-ибрат ўлароқ, унга аҳлини ва бирга яна мислини насиб этдик.

38:44. “Қўлингга бир даста олгин ва у билан йўналгин/ишга кириш ҳамда қасамингни бузма”. Ҳақиқатан, Биз уни сабрли банда топдик. Қандайин яхши қул эди, доим Бизга юзланарди.

38:45. Куч-қувват ва Басират эгаси Қулларимиз Иброҳим, Исҳоқ, ва Яъқубни ҳам эслагин.

38:46. Биз уларни юртни ғам қилиш хислати билан покладик, Ўзимиз учун холис қуллар қилдик.

38:47. Улар Бизнинг ҳузуримизда танланган ва хайрлилар.

38:48. Исмоилни, ал-Йасаъни, ва Зул-Кифлни эслагин. Барчаси хайрли қуллар эди.

38:49. Зикр/Эслатма мана шу. Тақво эгалари учун гўзал оқибат бор:

38:50. Эшиклари уларга очиқ Адн боғлари.

38:51. У ерда ёнбошлаб, турли мева ва ичимликлардан истайдилар.

38:52. Улар билан бирга нигоҳларини гуноҳдан тийган виқорли ҳамроҳлар бор.

38:53. Мана, Ҳисоб Куни сиз учун ваъда қилинган мана шу!

38:54. Бизнинг ризқимиз энди асло тугамайди.

38:55. Мана шу! Тоғутлар учун эса энг ёмон истиқбол бор –

38:56. Жаҳаннам! У ерга кирадилар. Қандайин ёмон жой бу!

38:57. Мана буни ҳам тотсинлар: Қайноқ ва Бадбўй Cув!

38:58. Жазонинг яна бошқа тур-турлари бор.

38:59. Манавилар ҳам сиз билан бирга кирадилар: “Уларга марҳабо йўқ! Оловга кирадиганлар шулар”.

38:60. Улар дедилар: “Йўқ аксинча, сизларга марҳабо йўқ! Уни бошимизга сиз келтирдингиз. Қандайин ёмон жой экан бу!”

38:61. “Эй Раббимиз, ким буни бизнинг бошимизга келтирган бўлса, унинг Оташдаги азобини икки баробар қил”, дедилар.

38:62. Ва дедилар: “Биз ёмон деб ҳисоблаганларни кўрмаяпмиз, нима бўлди?”

38:63. “Биз уларни мазах қилардик, ёки кўзимиз тушмай қолдими уларга?”

38:64. Бу ҳақиқатан Жаҳаннам аҳлининг тортишувидир.

38:65. Сен айт: “Мен бир огоҳ этгувчиман холос. Ягона ва қудратли Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ”.

38:66. У Осмонлару-Ернинг ҳамда улар орасидагининг Рабби, Азиз Ғаффор / барчадан устун қудратли ва кечиргувчи.

38:67. Сен айт: “Буюк Хабар мана шу (78:1)

38:68. Сиз ундан юз ўгиряпсиз.

38:69. Бошқарув ҳайъати тортишуви ҳақида ҳеч қандай маълумотга эга эмасдим.

38:70. Менга фақат Очиқ огоҳ этувчи эканим ваҳй қилинган”.

38:71. Мана Раббинг Малакларга/куч ва имкон эгаларига деди: “Мен лойдан бир башар яратаман.

38:72. Уни тугал қилиб, уни Руҳимдан уфлаганимда, унга сажда қилинг/тўлиқ бўйсунинг”.

38:73. Барча Малаклар сажда қилдилар.

38:74. Биргина Иблис сажда қилмади, кибр қилди, кофирлардан бўлди.

38:75. Деди: “Эй Иблис, Ўз қўлим/қудратим билан яратганимга сажда қилишдан нима тўсди сени? Бурнинг кўтарилиб қолдими, ё кибрландингми?”

38:76. У деди: “Мен ундан яхшиман. Мени оташдан яратгансан, уни эса лойдан”.

38:77. У деди: “Чиқ бу ердан, сен рожимсан/раҳматдан қувилгансан/ўзинг билмаган нарсангни иддао қилмоқдасан!”

38:78. То Жазо Кунигача устингда Лаънатим бўлгай.

38:79. У деди: “Эй Раббим, улар қайта тириладиган Кунгача менга муҳлат бергин”.

38:80. У деди: “Сенга муҳлат берилди.

38:81. Вақти-Соати белгиланган Кунгача”.

38:82. Деди: “Иззатингга қасамки, мен уларнинг ҳаммасини йўлдан оздираман.

38:83. Орасидаги холис қулларинг мустасно”.

38:84. У деди: “Бу ҳақ гап*, Мен ҳам бир Ҳақни айтаман: (*холис Қулларимни адаштира олмаслигинг тўғри гап)

38:85. Мен Жаҳаннамни сизлар билан – сен ва сенга эргашганлар билан – тўлдираман” (7:38).

38:86. Сен айт: “Мен сизлардан бунинг учун эваз истамайман, сохтакорлардан ҳам эмасман.

38:87. Бу – фақат Оламлар учун бир Эслатма.

38:88. Бир муддат сўнгра, унинг хабарларини билиб оласиз”.