Раҳмон ва Раҳим Аллоҳнинг исми билан (1:1)
52:1. Тур,
52:2. Ва сатрларга битилган Китоб,
52:3. Ёйилган юпқа териларда,
52:4. Обод этилган Байт/Жамланиш ўрни,
52:5. Кўтарилган Шифт,
52:6. Қайнатилган Денгиз.
52:7. Раббингнинг азоби муҳаққақ воқеъ бўлгай,
52:8. Уни дафъ этгувчи бўлмагай.
52:9. У Кунда само шундай ларзага келгайки,
52:10. Тоғлар шундай юриш-ла юргайки!..
52:11. У Кунда ёлғон санагувчиларнинг ҳолига вой!
52:12. Улар ўз ботилларида шўнғиб ўйнайдилар.
52:13. У Кунда улар жаҳаннам оловига итариб ҳайдаладилар:
52:14. “Сиз ёлғон санаган олов мана шу!”
52:15. “Сеҳр эканми бу, ё кўрмаяпсизми?”
52:16. Киринг унга, чидайсизми-йўқми бирибир энди. Сиз фақат ўз қилмишингиз билан жазоланасиз.
52:17. Тақво эгалари ноз-неъмат боғларида.
52:18. Раббининг инъом этганларидан баҳраманд бўладилар – Рабби уларни жаҳаннам азобидан асраб қолди!
52:19. Енг-ичинг, ош бўлсин! Қилиб ўтган амалларингиз эвазига!
52:20. Қатор тизилган ўриндиқларга суяниб, Уларни Ҳур-Ийн* ила бирга қилдик: (*Ҳур – давра; Айн – айни аслдан бўлган. Ҳур-Ийн – муминлар ва уларга имон ва тақвода эргашган жуфтлари ва зурриётлари – 52:21)
52:21. Ишонганлар билан уларга ишончда эргашган зурриётларини бирлаштирдик ҳамда амалларидан ҳеч нарсани озайтирмадик. Ҳар ким ўзи касб қилиб эришганининг гарови.
52:22. Уларга кўнгиллари тусаган ҳар турдаги гўшт ва мевалардан мўл қилиб бердик.
52:23. У ерда қадаҳлар кўтарилади, ундан на беҳуда сергаплик бор, на сархушлик.
52:24. Атрофида хизматда ёшлар айланади, бамисоли садаф ичра яширин инжулар каби.
52:25. Бир-бирларидан савол қила бошладилар.
52:26. Дедилар: “Ўтмишда биз аҳлимиз ҳақида мушфиқ эдик/ҳақларни поймол этишдан қўрқар эдик”.
52:27. “Аллоҳ бизга лутф айлади, бу ич-ичдан қийнагувчи азобдан асради.
52:28. Олдин Биз ёлғиз Унинг Ўзига дуо қилардик. Ҳақиқатан, У Барр Раҳим / раҳмдиллик ила энг олий яхшиликларни беради.
52:29. Шундай экан, сен эслат, ўгит бер. Раббингнинг неъмати ила сен фолбин ҳам, мажнун ҳам эмассан.
52:30. Улар яна: “Шоир у, пойлаб турайлик, вақт-соати келиб, бало уради”, дейдиларми?
52:31. Сен айт: “Пойлайверинг, мен ҳам сизлар билан бирга пойлаяпман”.
52:32. Хаёллари шунга буюраяптими ёки улар ўзлари Тоғутлашган/ҳаддан ошганми қавмми?
52:33. Ёки “Уни ўзича гапираяпти”, дейдиларми? Йўқ, аксинча! Улар ўзлари имон келтирмаётир.
52:34. Унда унга ўхшаш бирор ҳадис/гап келтирсинлар, рост бўлса.
52:35. Ёки улар ҳеч нарсасиз/тасодифан яралиб қолибдими? Ёки улар ўзлари яратувчиларми?
52:36. Ёки Осмонлару-Ерни улар яратибдими? Йўқ аксинча! Уларда қатъий ишонч деган нарсанинг ўзи йўқ.
52:37. Ёки Раббингнинг хазиналари уларнинг ҳузуридами? Ёки куч ва ҳукмронлик уларнинг қўлидами?
52:38. Ёки тинглаш учун уларнинг нарвонлари борми? Ундай бўлса, эшитувчилари бирор очиқ далил келтирсин.
52:39. Ёки қизлар Унга-ю, ўғиллар сизгами?
52:40. Ёки сен улардан бирор эваз сўраяпсан-у, улар қарзга ботиб қоляптими?
52:41. Ёки Ғайб уларнинг ҳузурида-ю, улар ёзиб бормоқдами?
52:42. Ёки бирор тузоқ қурмоқчиларми? Аслида кофир бўлганларнинг ўзлари тузоққа тушиб бўлганлар.
52:43. Ёки уларнинг Аллоҳдан ўзга илоҳи борми? Аллоҳ уларнинг қўшган шерикларидан пок ва олий.
52:44. Самодан бир парча қулаганини кўрсалар ҳам, дейдиларки: “Булар устма-уст йиғилган булутлар”.
52:45. Улар даҳшатдан хушини йўқотиб йиқиладиган Кун келгунча, тарк эт уларни.
52:46. У Кунда тузоқлари фойда бермайди ва уларга ёрдам ҳам берилмайди.
52:47. Зулм қилганлар учун бундан бошқа азоб ҳам бор. Лекин уларнинг кўпи билмайди.
52:48. Сен эса Раббингнинг ҳукмига сабр қил, сен Бизнинг кўз остимиздасан. Қиём этганингда Раббингни ҳамд ила тасбиҳ этгин.
52:49. Туннинг бир қисмида ҳам Уни тасбиҳ этгин, юлдузлар ортидан ҳам.
