Раҳмон ва Раҳим Аллоҳнинг исми билан (1:1)
72:1. Сен айт: “Менга ваҳй қилиндики, Жинндан/ажнабийлардан бир гуруҳ тинглади ва деди: “Рости Биз ажиб бир Қуръон тингладик”.
72:2. “У тўғриликка/Рушдга бошлайди, ва биз унга ишондик. Энди Раббимизга асло шерик қўшмаймиз.
72:3. “Раббимизнинг шаъни улуғ, У хотин ҳам, фарзанд ҳам олмаган”.
72:4. “Бизнинг нодон эса Аллоҳ ҳақида сафсата сотаётган экан”.
72:5. “Биз ҳали Аллоҳга қарши на инс ва на жинн* ёлғон уйдирмайди, деб ўйлар эканмиз”.
72:6. “Биз билган кишилардан баъзилари биз билмаганларга сиғинар/ғайб илмини истаб бош урар, улар эса ёмонликни орттирар эди”.
72:7. “Улар ҳам, Аллоҳ ҳеч кимни тирилтирмайди/Набий чиқармайди, дея гумон қиларди, худди сизлар гумон қилганингиз каби”.
72:8. “Биз Самони йўқладик, кучли қўриқчилар ва учқунлар билан тўла экан”.
72:9. “Биз улардан само хабарларини тинглаш учун мажлисларида ўтирардик, энди эса уларни тинглаган ҳар ким ўзини пойлаб турган оловни топади”.
72:10. “Ер юзидагиларга ёмонлик ирода этилганми ёки Рабби уларни тўғриликка бошламоқчи бўлганми, билмаймиз”.
72:11. “Бизнинг орамизда солиҳлар ҳам бор, пастлар ҳам бор. Биз турли йўлларда эдик”.
72:12. “Биз энди билдикки, Ер юзида Аллоҳни ожиз қолдира олмас эканмиз, Ундан қочиб ҳам қутулолмас эканмиз”.
72:13. “Биз Тўғри Йўлни эшитдик, ва ишониб тасдиқладик”. Ким Раббига ишонса, унга ажр-мукофоти ноқис берилиши ёки ноҳақлик қилиниши каби қўрқуви бўлмайди.
72:14. “Бизнинг орамизда таслим бўлганлар/мусулмонлар ҳам бор, Тўғри Йўлдан озганлар ҳам бор”.
72:15. “Таслим бўлганлар, Тўғри Йўлга интилган/йўналганлар ана ўшалардир. Йўлдан озганлар эса, жаҳаннамга ўтин бўлдилар”.
72:16. Тўғри Йўлда тўғри турсалар эди, уларга мўл сув берган бўлардик.
72:17. У ерда уларни тоблаш/синаш учун. Ким Раббининг Зикридан/Эслатмасидан юз ўгирса, уни остин-устин қилувчи/шидддати тобора ортувчи азобга йўллаб қўямиз.
72:18. “Масжидлар/Сажда вақтлари/ўринлари ёлғиз Аллоҳ учундир. Аллоҳ билан бирга ҳеч кимга дуо-илтижо қилманг”.
72:19. Аллоҳнинг Қули қиём этиб, Унга дуо қилганида/даъват қилганида, барчалари унинг атрофида тўпланиб, жипслашдилар.
72:20. Сен айт: “Мен фақат Раббимга дуо қиламан/даъват қиламан, Унга ҳеч кимни шерик қўшмайман”.
72:21. Сен айт: “Сизларга зарар етказиш ёки Тўғри Йўлга келтириш кучига эга эмасман”.
72:22. Сен айт: “Мени Аллоҳдан ҳеч ким қутқара олмайди, ва Ундан ўзга бошпана ҳам тополмасман”.
72:23. “Менинг қўлимдан келгани фақат Аллоҳдан келган Рисолатни етказиш. Ким Аллоҳга ва унинг юборган Расулига осий бўлса, доимо қолинадиган жаҳаннам олови бор унга.
72:24. Қачонки уларга қилинган ваъдани кўрганида, кимнинг ёрдамчиси заиф ва адади оз экан, билиб оладилар.
72:25. Сен айт: “Сизларга қилинган ваъда яқинми ёки Раббим унга узоқ вақт белгилаганми, менга номаълум”.
72:26. Ғайбни билгувчи Унинг Ўзидир. У Ўз ҳузуридаги Ғайбни ҳеч кимга билдирмайди.
72:27. Ўзи юборган Расулдан рози бўлгани Ғайб мустасно. Унинг олдидан ва ортидан кузатувчилар қўяди.
72:28. Раббининг Рисолатини етказганини маълум қилмоқ учун. Аллоҳ улардаги барча нарсани ўз илми ила қамрайди ва барча нарсанинг ададини ҳисоб қилади.
