Раҳмон ва Раҳим Аллоҳнинг исми билан (1:1)
75:1. Йўқ! Қиёмат куни билан қасам,
75:2. Йўқ! Ўз-ўзини койиган жон билан қасам.
75:3. Наҳотки, инсон суякларини жамламаймиз деб ўйлайди?
75:4. Аксинча, Биз унинг бармоқ учларини ҳам тенг келтиришга қодирмиз.
75:5. Аксинча, инсон давомли маъсият ила келажагини вайрон этмоқ истайди.
75:6. “Қани қачон бу Қиёмат куни?” дея сўраб туради.
75:7. – Зеҳнлар булғанганда!
75:8. Ой тутилганда!
75:9. Қуёш ва Ой туташганда!
75:10. Ана шунда инсон дейдики: “Қочиш қай тарафга?”
75:11. Йўқ, ҳеч қандай паноҳ йўқ,
75:12. У Кунги сўнгги манзил – ёлғиз Раббинг тарафга.
75:13. Инсон тақдим этгани ва тарк этгани ўзига билдирилади.
75:14. Ҳақиқатан, инсон ўзига қарши гувоҳдир,
75:15. Қанча баҳоналар келтирмоқ истаса ҳам.
75:16. Тилингни бурма у* билан. (узр-баҳоналар – 75:15)
75:17. Уни* жамлаб, тамомига етказиш Бизга ҳавола. (суякларни – 75:3-4)
75:18. Қачонки уни тамомига етказсак*, унинг тамомига эргашгин.
(*оятда Қироат – Иқро ўзагининг маъноси – бутунлаштириб, янги тирикни вужудга келтириш 96:1)
75:19. кейин уни* баён этиш ҳам Бизга ҳавола. (*Инсоннинг барча амалини – 75:13)
75:20. Йўқ! Сиз тез ва ўткинчини яхши кўрасиз,
75:21. Охиратни бепарво тарк этасиз.
75:22. У Кунда ёруғ юзлар бор,
75:23. Раббига нозиру-мунтазир.
75:24. У Кунда ғуборли юзлар бор.
75:25. Ўта оғир муомалага кўзи етади.
75:26. Йўқ! Жон халқумга келганида,
75:27. “Йўқми бирор куф-суфчи?” дейилганда,
75:28. Буёғи айрилиқ эканини англайди,
75:29. Болдир болдирга чалмашади.
75:30. У Кунда йўналиш ёлғиз Раббинг ҳузурига.
75:31. Йўқ! У тасдиқ этмади, эргашмади,
75:32. Лекин инкор этди, юз ўгирди.
75:33. Сўнг гердайиб аҳлига қайтди.
75:34. Ҳолингга вой сенинг! Ҳолингга вой!
75:35. Яна ҳолингга вой сенинг! Ҳолингга вой!
75:36. Наҳот инсон қаровсиз ташлаб қўйилади, деб ўйлайди?
75:37. Ахир у тўкилган бир томчи эмасмиди?
75:38. Сўнг алақа эди, уни яратди ва тўкис айлади.
75:39. Ундан икки жуфтни – эркакни ва аёлни – яратди,
75:40. Бундай Зот, ўликларни ҳам тирилтиришга ҳеч қодир эмасми?
