Раҳмон ва Раҳим Аллоҳнинг исми билан (1:1)
10:1. Алиф Лом Ро – булар ҳукм/ҳикмат тўла Китобнинг/Қонуннинг оятлари/ишоратлари.
10:2. Ўз ораларидан бир кишига: “Одамларни огоҳлантир; имон келтирганларга эса хушхабар берки, Рабби ҳузурида улар учун сидқ/тўғрилик даражаси бор”, дея ваҳй қилишимиздан наҳотки одамлар ажабландилар? Кофирлар дедиларки: “Бу очиқ сеҳрбоз/йўқни бордек хаёл қилдирувчи”.
10:3. Раббингиз Аллоҳдир, У Осмонлару-Ерни олти кунда/даврда яратган, ва уларни мукаммал даражага етказган/Аршни эгаллаган. Бу Ишни/Амрни ёлғиз Ўзи амалга оширади. Ҳар қандай шафоатчи/фойда ё зарар берувчи Унинг изнидан кейингина шафоат қила олади/фойда ё зарар бера олади. Раббингиз Аллоҳ ана шундай Зот, Ёлғиз Унга қуллик/хизмат қилинг. Ҳеч ҳам ўгит/эслатма олмайсизми?
10:4. Барчангиз учун Қайтиш ёлғиз Унинг ҳузурига. Бу Аллоҳнинг ҳақ ваъдасидир – аввалда яратган ҳам Ўзи, охири қайтарувчи ҳам у Кунда Ўзи. Имон келтириб солиҳ амал қилганларни ваъдага мувофиқ мукофотлайди, кофир бўлганларга эса, кофир бўлганлари учун – фақат қайноқ сувдан ичимлик ва Аламли Азоб бор.
10:5. Сиз йиллар сонини ва ҳисобини билишингиз учун Қуёшни зиё сочгувчи қилган, Ойни ёритгувчи қилган, ва Ой учун манзиллар белгилаган Унинг Ўзи. Аллоҳ буларни фақат ҳаққ ила – аниқ мақсад ва маъно ила – яратган. Илм эгалари учун оятларни муфассал баён қилиб беради.
10:6. Кеча ва Кундузнинг алмашувида, ҳамда Аллоҳнинг Осмонлару-Ердаги яратганларида, тақво эгалари учун оят-белгилар бор.
10:7. Бизга рўбарў бўлишдан ноумид бўлганлар, ва дунё ҳаётига рози бўлиб, у билан чекланганлар, ва Оят-белгиларимизга ғофил/бепарво бўлганлар,
10:8. ана ўшаларнинг борар жойи дўзах, касб қилиб орттирганларининг эвази ана шу.
10:9. Имон келтирган ва солиҳ амал қилганлар эса, Рабби уларни имонлари сабабли остидан дарёлар оққан, неъматлар тўла боғ-роғларга йўллайди.
10:10. У ерда уларнинг дуоси: “Эй Аллоҳ, Сен ҳар қандай нуқсондан Пок ва Олийсан!”, Ўзаро тилаклари: “Тинчлик/Омонлик бўлсин”, сўнгги дуолари эса: “Оламларнинг Рабби Аллоҳга ҳамд/мақтов бўлсин”.
10:11. Агар одамлар яхшилик берилишини тезлатмоқчи бўлгани каби, Аллоҳ ҳам уларга ёмонликни тезлатганида, аллақачон кунлари битган бўларди. Шу боис, Бизга рўбарў бўлишдан ноумид бўлганларни ўз Туғёнларида адашиб-улоқиб юришларига қўйиб бермоқдамиз.
10:12. Қачонки инсонга бирор зарар тегса, ётиб-туриб Бизга дуо-илтижо қилади. Зарарни кетказишимиз биланоқ, гўё ҳеч қачон Бизга дуо қилмагандек бўлиб олади. Исроф аҳлига/ҳаддидан ошувчиларга ўз қилмишлари ана шундай зийнатли кўринди.
10:13. Сизлардан олдин қанчадан-қанча наслларни жабр-зулм қилганлари, Расуллари уларга очиқ баён этилган оятлар билан келганида эса, имон келтирмаганлари боис ҳалок этдик. Жиноятчиларни ана шундай жазолаймиз.
10:14. Кейин сизни уларнинг ўрнига келтирдик/халифа қилдик, сизнинг ҳам қандай амал қилишингизни синаш учун.
10:15. Уларга очиқ баён этилган оятларимиз ўқилганида, Бизга рўбарў бўлишдан ноумид бўлганлар деди: “Бундан бошқа Қуръон келтир, ёки уни ўзгартир”. Сен айт: “Мен уни ўз тарафимдан ўзгартиришим мумкин эмас. Мен фақат ўзимга қилинган ваҳйга эргашаман. Агар Раббимга осий бўлсам, Улуғ Кундаги Азобдан қўрқаман”.
10:16. Сен айт: “Агар Аллоҳ хоҳлаганида, мен уни сизларга ўқимас ҳам эдим, ундан хабарингиз ҳам бўлмас эди. Бунгача бир умр орангиздаман*), ҳеч ақл ишлатмайсизми?”
(*бундан олдинги ҳаётимда на китоб на имон билмас эдим – 42:52)
10:17. Аллоҳга қарши ёлғон* уйдирган, ёки Унинг оятларини ёлғон санагандан ҳам золимроғи борми? Жиноятчилар асло нажот топмаслар/муродига етмаслар.
(*Қуръонни ёлғондан уйдирсам, бу энг улкан ноҳақлик бўларди. Бундай жиноятни қилганимда, жазосиз қолмаган бўлардим)
10:18. Аллоҳдан ўзгаларга, ўзларига зарар ҳам, фойда ҳам етказа олмайдиганларга қуллик/хизмат қиладилар. Дейдиларки: “Булар Аллоҳ ҳузурида бизнинг шафоатчиларимиз”. Сен айт: “Осмонлару-Ерда Аллоҳнинг билмаганини билдиряпсизми?” Уларнинг шерик қўшганларидан пок ва олийдир У!”
10:19. Одамлар бир уммат эди, ижтилоф қилдилар/келишмовчиликка тушдилар. Агар Раббингдан ўша Сўз берилмаганида, улар орасида ихтилофлари ҳақида аллақачон ҳукм қилинар эди.
10:20. Дейдилар: “Унга Раббидан оят/далил нозил қилинса эди”. Сен айт: “Ғайб илми фақат Аллоҳга тегишли. Кутинг, мен ҳам сизлар билан бирга кутмоқдаман”.
10:21. Одамларга зарар тегганидан кейин, уларга раҳм-шафқат қилсак, улар бизнинг оятларимизга қарши макр қиладилар/тузоқ қурмоқчи бўладилар. Сен айт: “Аллоҳ макрда яна-да тезроқ”. Бизнинг элчиларимиз макрингизни ёзиб турибдилар.
10:22. Сизни денгизда ва қуруқликда саёҳат эттириб қўйган Унинг Ўзидир. Кемада бўлганингизда, кемадагиларни севинтириб ёқимли шамол олиб кетади. Бирдан тўфон бошланиб, ҳар тарафдан тўлқинлар келиб уради. Улар ҳам қуршов ичида қолганини англаб, Аллоҳга динни холис қилиб нидо қила бошлайди: “Бизни бундан қутқарсанг, шукрини адо этгувчилар бўламиз”.
10:23. Уларни қутқариши билан, улар Ер юзида ноҳақ ҳаддан ошадилар. Эй одамлар! сизнинг ҳаддан ошишингиз ўз зарарингизга. Дунё ҳаётининг вақтинча завқи холос. Сўнгра Бизга қайтишингиз бор, Биз сизнинг қилиб ўтган қилмишларингиздан хабар берамиз.
10:24. Бу дунё ҳаётининг мисоли, бамисоли Самодан ёғған сув кабидир: одамларнинг ва чорванинг истеъмол қилгани наботот ўша сув ила чиқади Ердан; ниҳоят Ер ўз безакларини тақди ва зийнатланди. Ер эгалари ҳам уларга эга бўлдик/қодирмиз дея гумон қилганида, Бизнинг буйруғимиз/амримиз кеча ё кундуз келиб, қуритиб қўйдик – бир кун олдин гўёки йўқдай бўлди. Тафаккур этувчилар учун оятларни ана шундай муфассал баён қиламиз.
10:25. Аллоҳ Омонлик Диёрига чорлайди ва Ўзи хоҳлаганни Тўғри Йўлга бошлайди.
10:26. Яхшилик қилганлар учун, яхшилик ва яна зиёдаси бор. Юзларида зулмат ёки хорлик бўлмагай. Ана ўшалар боғ-роғ эгалари, унда доимий қоладилар.
10:27. Ёмонликлар касб қилиб олганлар, уларнинг жазоси – қилган ёмонликларининг мислича. Юзларини хорлик қоплагай. Уларни Аллоҳдан қутқарувчи ҳеч ким йўқ. Юзларини гўё тун парчаларидан зулматлар қоплагандек. Ана ўшалар Олов аҳлидир, унда доимий қоладилар.
10:28. Кун келади, уларни бирга тўплаб, сўнгра шерик қўшганларга деймиз: “Сиз ва шерикларингиз, ҳамма ўз жойига!” Ораларини айирамиз. Шериклари дейдилар: “Сиз бизга қуллик қилмас эдингиз.
10:29. Сизлар билан орамизда Аллоҳ етарли гувоҳ; биз сизларнинг қуллик/хизмат қилишингиздан мутлақо бехабар эдик”.
10:30. Ҳар бир жон ўз ўтмишини ўша ерда имтиҳондан ўтказади. Улар ҳақиқий Рабби бўлмиш Аллоҳга қайтарилади; уйдирган нарсалари улардан ғоиб бўлади.
10:31. Сен айт: “Кўкдан ва заминдан сизга ризқ берган ким? Ёки кўриш ва эшитиш неъматини берган ким? Ўликдан тирикни, тирикдан ўликни чиқарган ким? Бу ишларни/амрни бошқараётган ким?” Дейдилар: “Аллоҳ”. Сен айт: “Шундай экан, тақво қилмайсизми?”
10:32. Сизнинг ҳақиқий Раббингиз Аллоҳ ана шундай Зотдир. Ҳаққдан кейин, нима ҳам бўлиши мумкин адашувдан ўзга? Қайга бурилиб кетмоқдасиз?
10:33. Ана шундай қилиб, Раббингнинг фосиқларга/йўлдан озганлар ҳақидаги Сўзи ҳаққ бўлди: “Улар иймон келтирмаслар”.
10:34. Сен айт: “Қўшган шерикларингиз орасида илк бор яратишни бошлагувчи, кейин уни қайта яратгувчи борми?” Сен айт: “Аллоҳнинг Ўзи илк бор яратишни бошлайди, кейин уни қайта яратади. Қайга ўгирилиб кетмоқдасиз?”
10:35. Сен айт: “Қўшган шерикларингиз орасида Ҳақиқатга йўллайдигани борми?” Сен айт: “Аллоҳнинг Ўзи Ҳақиқатга йўллайди. Ҳақиқатга йўллагувчи эргашишга лойиқроқми ёки Тўғри Йўл ўргатилмагунча Тўғри Йўлни топа олмайдиганми? Сизга нима бўлган ўзи? Қандай ҳукм чиқармоқдасиз?”
10:36. Уларнинг кўпи фақат гумонга эргашади. Ҳақиқат шуки, гумон асло ҳақни ифода этмайди. Аллоҳ уларнинг нима қилаётганини билиб туради.
10:37. Бу Қуръон, Аллоҳдан ўзга тарафидан тўқилган уйдирма эмас, балки ўзидан олдингиларнинг тасдиғи, ҳамда Оламларнинг Рабби тарафидан эканида шубҳа бўлмаган Қонуниятнинг/Китобнинг тафсилотидир.
10:38. Ёки “Ўзи уйдирди” дейдиларми?! Сен айт: “У ҳолда сиз ҳам унга ўхшаш биргина сура келтиринг, ва Аллоҳдан ўзга кимни чақира олсангиз барчасини чақиринг, агар рост бўлса”.
10:39. Йўқ, улар ўзлари илм билан қамрай ололмаганига, ҳали унинг таъвили келмай туриб, ёлғон дедилар. Улардан олдингилар ҳам худди шундай ёлғон дегандилар. Бундай ноҳақ/золимларнинг оқибати қандай бўлганига бир қара?
10:40. Улар орасида кимдир ишонади, кимдир ишонмайди. Бузғунчиларни сенинг Раббинг яхшироқ билади.
10:41. Агар сени ёлғончи десалар, сен айт: “Менинг амалим ўзимга, сизнинг амалингиз ўзингизга. Сиз менинг амалимдан йироқсиз, мен ҳам сизнинг амалингиздан йироқман!”
10:42. Улар орасида сени тинглаб турганлар бор. Лекин кар бўлиб олганга сен эшиттира олармидинг? Айниқса, агар ақл ишлатмаса!
10:43. Улар орасида сенга қараб турганлар бор. Аммо кўр бўлиб олганга сен йўл кўрсата олармидинг? Айниқса, басират ила кўрмаса?
10:44. Аллоҳ одамларга асло зулм/ноҳақлик қилмайди, балки одамлар ўзларига жабр-зулм қиладилар.
10:45. Кун келиб, уларни тўплаганимизда, улар гўё дунёда бирор соатгина қолгандек, бир-бирини танийдилар. Аллоҳга рўбарў бўлишни ёлғон санаган, ва Тўғри Йўлга юрмаганлар энг кўп зиён кўрадилар.
10:46. Агар уларга ваъда қилганимиздан айримларини сенга кўрсатсак ҳам, ёки сени вафот топтирсак ҳам, уларнинг қайтиши барибир Бизнинг ҳузуримизга. Уларнинг қилган барча феълига Аллоҳнинг Ўзи гувоҳ.
10:47. Ҳар умматга Расул келган. Уларга Расуллари келганида, улар орасида иш адолат-ла ҳал бўлади ва уларга ноҳақлик қилинмайди.
10:48. Дейдилар: “Агар рост бўлса, бу ваъда қачон?”
10:49. Сен айт: “Мен ўзимга на зарар на фойда етказишга молик эмасман, агар Аллоҳ истамаса. Ҳар бир умматнинг ажали/муҳлати бор. Ажаллари етганда, на бирор соат кечиктира оладилар, на тезлата оладилар”.
10:50. Сен айт: “Ўйлаб кўрганмисиз, агар Унинг Азоби сизга кечаси ёки кундузи келса… Бу жиноятчилар унинг нимасини тезлатмоқчи?”
10:51. Устингизга воқеъ бўлганидан кейин ишондингизми? Эндими? Ахир уни тезлатаётган эдингиз-ку?!
10:52. Сўнгра золимларга дейилади: “Мангулик Азобини тотинг! Касб қилиб олганингиз билан жазо олаяпсиз холос!”
10:53. Бу ҳаққми, дея сендан сўрайдилар. Сен айт: “Ҳа, Раббимга қасамки, бу ҳаққ. Унинг олдини ололмайсиз”.
10:54. Зулм қилган ҳар бир нафс Ер юзидаги барча нарсага эга бўлса ҳам, ҳаммасини бериб қутулиш истайди. Азобни кўрганларида эса, пушаймон бўладилар, ораларида адолат-ла ҳукм қилинади ва ноҳақлик қилинмайди.
10:55. Билингки, Осмонлару-Ердаги борлиқ Аллоҳнинг. Билингки, Аллоҳнинг ваъдаси ҳаққ, лекин уларнинг кўпи билмайди.
10:56. Ҳаётни ҳам, ўлимни ҳам берган Унинг Ўзи, ва ёлғиз Унга қайтариласиз.
10:57. Эй одамлар! Сизга Раббингиздан ваъз-насиҳат, дилларга шифо, муминларга Йўл кўрсатиш ва Раҳмат келди.
10:58. Сен айт: “Аллоҳнинг фазли ва марҳамати билан, ана шу билан қувонсинлар. Уларнинг ғамлаганидан кўра ана шу яхшироқ”.
10:59. Сен айт: “Аллоҳ сизга берган ризқ ҳақида ҳеч ўйлаб кўрдингизми? Сиз баъзисини ҳаром ва баъзисини ҳалол қилиб олгансиз” Сен айт: “Аллоҳ сизга шундай қилишга изн бердими ёки Аллоҳга қарши ёлғон уйдираяпсизми?”
10:60. Аллоҳга қарши ёлғон уйдирганлар Қиёмат куни ҳақида нима дуб ўйлайди экан? Аллоҳ одамларга фазлу-марҳамат қилади, лекин уларнинг кўпи шукрини адо этмайди.
10:61. Қайси ишга қўл урсанг, Қуръондан нима тиловат қилсанг; сизлар ҳам ундан қайси ишга киришсангиз, Биз барчасига гувоҳмиз. Ердаги ва Самодаги зарра оғирлигича нарса ҳам Раббингдан қочмайди. Бундан кичикроқ, бундан каттароқ ҳар бир нарса очиқлаган/очиқланган Китобда мавжуд.
10:62. Билингки, Аллоҳнинг валийларига/йўл кўрсатганларига ҳеч қандай хавф йўқ ва улар маҳзун ҳам бўлмайдилар.
10:63. Улар имон келтирган ва тақво қилганлар.
10:64. Улар учун Дунё ҳаётида ҳам, Охиратда ҳам хушхабарлар бор! Аллоҳнинг Сўзи ўзгармас, Улкан ютуқ ана ўшадир.
10:65. Уларнинг гап-сўзлари сени хафа қилмасин, азизлик/ғолиблик тўлиғича Аллоҳнинг. Самиъ Алим /Эшитувчи, Билувчи Унинг Ўзи.
10:66. Билингки, Осмонлару-Ердаги барча Аллоҳнинг. Аллоҳдан ўзгаларга дуо қилгувчилар ўз шерикларига эргашмайди, балки ўз гумонларига эргашадилар ва фақат ёлғон уйдирадилар.
10:67. У сиз учун Кундузни ёруғ қилган, Кечани эса сукунат-ором олишингизга мослаб қўйган Зот. Эшитгувчилар учун бунда оят-белгилар бор.
10:68. “Аллоҳ фарзанд тутди” дедилар. У бундан пок ва олий, барча нарсадан беҳожатдир. Осмонлару-Ерда нимаики бор бўлса, Унинг. Бу гапингизга сизда ҳеч қандай далилингиз йўқ. Аллоҳ ҳақида билмай туриб, гапираверасизми?
10:69. Сен айт: “Аллоҳга қарши ёлғон уйдирганлар асло нажот топмаслар/муродига етишмаслар”.
10:70. Дунёда бироз баҳраманд бўладилар, кейин қайтишлари Бизга. Биз эса кофир бўлганлари учун Шиддатли Азобни тоттирамиз уларга.
10:71. Уларга Нуҳ хабарини тиловат қилиб бер. Мана, у қавмига деди: “Эй қавмим, агар менинг мақомим/туришим ва Аллоҳнинг оятларини эслатишим сизга оғир келаётган бўлса, мен ўзимни Аллоҳга топширдим/Аллоҳга таваккул қилдим. Сизлар ўз қўшган шерикларингиз билан жамланинг ва қўлингиздан келганини қилинг, ҳеч хавотир олманг. Мен ҳақимда истаган ҳукмингизни чиқариб амалга ошираверинг, менга муҳлат ҳам берманг”.
10:72. Агар юз ўгириб кетсангиз, сиздан бирор эваз истамайман. Менинг эвазим Аллоҳнинг зиммасида, Мен Унга тўлиқ таслим бўлишга буюрилганман.
10:73. Уни ёлғончига чиқардилар, Биз уни ва кемада бирга бўлганларни қутқардик, ва Ер юзида халифалар қилдик/уларнинг ўрнига келтирдик. Оятларимизни ёлғон санаганларни эса ғарқ этдик. Огоҳлантирилганларнинг оқибати қандай бўлганига бир қара…
10:74. Ундан кейин ҳам қавмларга очиқ баён этилган оятлар ила Расуллар юбордик, лекин улар олдин ёлғон деганига қайтиб ишонмасдилар. Ҳаддан ошувчиларнинг қалбини ана шундай муҳрлаймиз.
10:75. Кейин улардан сўнг Мусо ва Ҳорунни оятларимиз-ла Фиръавн ва аъёнларига юбордик. Улар кибр қилдилар, жиноятчи қавм бўлдилар.
10:76. Уларга Биз тарафдан ҳақ келганида, “Бу очиқ сеҳр” дедилар.
10:77. Мусо деди: “Сизларга ҳаққ етиб келса-ю, айтар гапингиз шуми? Сеҳрми шу? Ҳолбуки, соҳирлар нажот топмаслар/муродига етолмаслар”.
10:78. Дедилар: “Бизни аждодларимиздан қолган йўлдан қайтариб, бу ерларда буюклик-устунлик фақат иккингизга бўлиши учун келгансиз, шундайми? Биз икковингизга ҳам ишонмаймиз!”
10:79. Фиръавн деди: “Менга барча сеҳр олимларини келтиринг”.
10:80. Соҳирлар келгач, Мусо уларга деди: “Отадиганингизни отинг/Кўрсатинг ҳунарингизни”.
10:81. Улар отганларида, Мусо деди: “Сеҳр бу сизлар келтирган нарсадир. Аллоҳ буни тезда фош қилади. Аллоҳ бузғунчиларнинг ишини ўнгламайди”.
10:82. Аллоҳ берган Сўзлари билан ҳаққни ҳаққа чиқаради, гарчи жиноятчилар буни ёқтирмаса-да!
10:83. Қавми орасида Мусога бир гуруҳ зурриётдан бошқа ҳеч ким ишонмади, Фиръавн ва одамларидан фитна етишидан қўрқишарди. Дарҳақиқат, Фиръавн ер юзида катта кетган эди; ва мусрифлардан/ўзгалар ҳаққига тажовуз этгувчилардан эди.
10:84. Мусо деди: “Эй қавмим, агар Аллоҳга ишонган бўлсангиз, ёлғиз Унга суянинг, агар мусулмон/Унга таслим бўлган бўлсангиз”.
10:85. Улар дедилар: “Ёлғиз Аллоҳга суяндик! Эй Раббимиз, бизни бу золим қавмга фитна қилмагин/бизларни уларнинг азоби билан синамагин!
10:86. Ўзинг бизга раҳм айла, бу кофирлар қавмидан нажот бергин!”
10:87. Мусо ва биродарига шундай ваҳй қилдик: “Мисрда қавмингиз учун байтлар* барпо этинг, ва ўша байтларингизни қибла* қилинг, ва Салот*ни қоим қилинг ва муминларга хушхабар бер”.
(*Байт – жамланиш ўрни – денгиздан ўтиш ўринларидаги Бани Исроилнинг жамланиш ўринлари; *Қибла – йўналиш нуқтаси – қавми Мисрнинг турли маҳалласидан чиқиб айнан ўша жамланиш ўринлари сари ҳаракат қилади; *Салотни қоим этиш – Буюрилган Йўлга эргашиш, Мусо денгизда кўрсатган ўтиш ерларидан юриб ўтиш)
10:88. Мусо деди: “Эй Раббимиз, Сен Фиръавн ва унинг аъёнларига дунё ҳаётида зийнат ва мол бердинг. Эй Роббимиз, улар Сенинг Йўлингдан адаштираверсин, Эй Раббимиз, Сен уларнинг мол-мулкини йўқ қилгин, қалбларини тор-мор этгин, зеро улар Аламли Азобни кўрмагунча асло ишонмайди”.
10:89. Деди: “Иккингизнинг дуоингиз қабул бўлди, дуоингизда мустаҳкам туринг, ва ҳаққни билмаганларнинг йўлига эргашманг”.
10:90. Исроил ўғилларини денгиздан олиб ўтдик, Фиръавн ва лашкари зулм ва душманлик учун уларнинг изига тушдилар. Ниҳоят, ғарқ они етиб келганда, деди: “Мен имон келтирдим, Исроил ўғиллари иймон келтирган илоҳдан ўзга илоҳ йўқ! Мен ҳам Унга таслим бўлдим”.
10:91. Эндими? Бундан олдин осий бўлиб, бузғунчилик қилувчилардан эдинг-ку!
10:92. Бугун сенинг баданингни чиқарамиз, токи сендан кейин келувчиларга ибрат бўлсин. Лекин одамларнинг кўпи Бизнинг оятларимиздан бехабар/ғафлатдалар.
10:93. Биз Исроил ўғилларини тўғрилик/сидқ ўрнига жойлаштирдик, уларга покиза ризқлар бердик. Уларга аниқ илм келгунча ихтилоф ва тафриқага тушмаган эдилар. Ҳақиқатан, улар орасидаги ихтилофлар бўйича Раббинг Ўзи Қиёмат Кунида ҳукм қилади.
10:94. Агар сенга нозил қилганимиздан иккилансанг, сендан олдин Китобни ўқиганлардан сўра. Раббингдан сенга келгани – Ҳаққдир, асло иккиланувчи бўлма.
10:95. Аллоҳнинг оятларини ёлғон санагувчилардан бўлманг, у ҳолда зиёнда қолганлардан бўласиз.
10:96-97. Раббингнинг Сўзи устларида ҳаққ бўлганлар, барча оятлар/далиллар келса ҳам, то Аламли Азобни кўрмагунча, ишонмаслар.
10:98. Қанийди бир шаҳар бўлса-ю, иймон келтирса, ва иймони ўзларига фойда берса! Юнус қавми иймон келтирди, улардан бу дунё ҳаётидаги Хорлик Азобини кетказдик, ва маълум муддат яна баҳраманд этдик.
10:99. Раббинг хоҳлаганида, Ер юзидаги барча одамлар иймон келтирган бўларди. Сен одамларни ўзлари истамаса-да, ишонишга мажбур қилмоқчимисан?
10:100. Ҳеч бир жон Аллоҳнинг изнисиз/қонунияти ташқарисида иймон келтирмайди, ақл ишлатмаганларга эса рижс/шубҳа ташлайди.
10:101. Сен айт: “Осмонлару-Ердаги борлиққа назар солинг!” Сен яна айт: “Имон келтирмайдиган қавмга оят ва огоҳлантиришлар фойда бермайди”.
10:102. Наҳотки, улар ҳам ўзларидан олдингиларга келган каби кунларни кутишаяпти? Сен айт: “Ундай бўлса, кутинглар, мен ҳам сизлар билан бирга кутаяпман”.
10:103. Сўнгра Расулларимизни ва имон келтирганларни қутқарамиз. Ана шундай, муминларга нажот бермоқ – зиммамиздаги ҳаққдир.
10:104. Сен айт: “Эй одамлар, агар менинг динимдан шубҳада бўлсангиз, сиз Аллоҳдан ўзга қуллик/хизмат қилаётган нарсангизга мен қуллик/хизмат қилмасман, балки сизларни вафот топдирадиган Аллоҳга қуллик/хизмат қиламан. Мен ёлғиз Унга ишонганлардан бўлишга буюрилганман:
10:105. “Ҳаниф бўлган ҳолда ушбу Динни қоим этишга юзлан, ва асло мушриклардан бўлма.
10:106. Аллоҳдан ўзгага асло дуо қилма, улар сенга фойда ҳам, зарар ҳам беролмайди. Агар уларга дуо қилсанг, ноҳақлик/зулм қилганлардан бўласан.
10:107. Агар Аллоҳ сенга бирор зарар етказса, Ундан ўзга уни кетказувчи йўқ; агар сенга бирор яхшиликни ирода қилса, уни тўхтатгувчи ҳам йўқ. У яхшиликни Ўз қулларидан хоҳлаганига беради. Унинг Ўзи кечиримли ва раҳмдил”.
10:108. Сен айт: “Эй одамлар, сизга Раббингиздан ҳаққ келди. Ким Тўғри Йўлга юрса, ўзи фойдасига, ким Тўғри Йўлдан озса, ўз зарарига. Мен сизнинг устингизда вакил эмасман!”
10:109. Сен ўзингга келган ваҳйга эргаш; ва Аллоҳнинг Ўзи ҳукм этгунигача сабр қил. У ҳукм қилгувчиларнинг яхшиси.
