Раҳмон ва Раҳим Аллоҳнинг исми билан (1:1)
11:1. Алиф Лом Ро. Бу – оятлари ҳукмларга боғланган, сўнгра Ҳаким ва Хабир/ҳикматли ва хабардор Зот тарафидан тафсилоти берилган Китоб/Қонунияти –
11:2. “Аллоҳдан ўзгага қуллик қилманг. Мен сизга Ундан огоҳ этувчи ва хушхабар бергувчиман.
11:3. Раббингиздан кечирим истанг, Унга қайтинг, токи сизни бир муддат гўзал баҳраманд қилсин, ва фазилат эгасига Ўз фазлидан ато этсин. Агар юз ўгирсангиз, сизга Улкан Куннинг Азобидан қўрқаман.
11:4. Қайтишингиз ёлғиз Аллоҳнинг ҳузурига. У барча нарсага қодир/барча нарсанинг ўлчовини қўйган.
11:5. Билингки, Ундан яшириш учун дилларини букадилар. Билингки, улар либослари билан ўраниб-чирманганида ҳам, уларнинг яширганию-ошкор қилганини билиб туради. Унинг Ўзи диллардагини билади.
11:6. Ер юзидаги тирик жонзот бор экан, унинг ризқи Аллоҳнинг зиммасида. Унинг/ризқнинг қаерда турганини ҳам, қаерга боришини ҳам Унинг Ўзи билади. Буларнинг барчаси очиқлаган/очиқланган Китобга/Қонунга кўра.
11:7. Сизлардан қай бирингиз амал жиҳатидан яхшироқ эканини имтиҳон қилиш учун Осмонлару-Ерни олти даврда яратган Зот. Унинг Арши сув узра бўлди. Сен агар: “Сизлар ўлгандан кейин тириласизлар” десанг, кофир бўлганлар дейдилар: “Бу очиқча сеҳр/йўқ нарсани бордай хаёл эттириш холос, ундан бошқа нарса эмас”.
11:8. “Агар Азобни улардан бир неча авлод кейинга кечиктирсак”, улар дейдилар: “Уни тутиб/тўсиб турган нарса нима?” Уларга азоб келгани Кунда асло қайтарилмайди, улар устидан кулганлари ўзларини ўраб-қуршаб олади.
11:9. Биз инсонга Ўз тарафимиздан бирор раҳмат тотдирсак, сўнгра уни тортиб олсак, дарров ноумид, нонкўр бўлади.
11:10. Агар унга етган зарардан сўнг яна неъматдан тотдирсак, дейди: “Энди ёмонлик кетди”, ва қувониб мақтанади.
11:11. Сабр қилганлар ва солиҳ амал қилганлар мустасно. Улар учун кечирим ва улкан эваз-мукофот бор.
11:12. Эҳтимол, уларнинг: “Унга хазина тушса бўлмасмиди? Ёки у билан бирга Малак/куч эгалари/қувватли қўлловчилар ҳам келса бўлмасмиди?” дейишлари боис, сен ўзингга ваҳй қилинган нарсалардан баъзиларини тарк этарсан ва бундан қалбинг сиқилар. Сен фақат огоҳ этгувчисан холос. Аллоҳнинг Ўзи барча нарса устида Вакил.
11:13. Ёки “Уни ўзи уйдирди” дейишадими? Айт уларга: “Қани, сиз ҳам унга ўхшаш ўнта уйдирилган сура келтиринг-чи! Аллоҳдан ўзга кимни чақира олсангиз, ҳаммасини чақиринг, агар рост бўлса”.
11:14. Агар сизга жавоб бермасалар, билингки, бу Аллоҳнинг илми ила нозил қилинган. Ундан ўзга илоҳ йўқ. Энди таслим бўлдингизми?
11:15. Кимки дунё ҳаётини ва унинг зийнатини истаса, унга дунёда ўз амалларига яраша эвазини тўлиқ берамиз, ва бунда нуқсонга йўлиқмайдилар.
11:16. Охиратда оловдан бошқа ҳеч қандай насибаси йўқ бўлганлар ана ўшалар. Уларнинг қилган ҳунарлари ўша ерда беҳуда кетади, қилиб ўтган ишлари ботилга чиқади.
11:17. Раббидан очиқ баён этилган далиллар устида бўлган, ҳамда унинг ҳақ эканига гувоҳ бўлиб унга эргашган (5:83); ва ундан олдин Йўлбошловчи ва Раҳмат бўлмиш Мусонинг Китобига эргашганлар; (11:16) булар билан бирдек бўладими? Ана ўшалар унга имон келтирганлардир, ҳизблардан ким унга кофир бўлса, борар жойи дўзахдир, бундан асло шубҳанг бўлмасин. Ҳақиқат шуки, бу Раббингдан бўлмиш ҳаққ, лекин одамларнинг кўпи ишонмайди.
11:18. Аллоҳга қарши ёлғон уйдирган кимсадан-да золимроғи борми? Ана ўшалар Раббига арз этилади. Гувоҳлар дейдиларки: “Раббига қарши ёлғон уйдирганлар мана шулар”. Билингки, Аллоҳнинг лаънати мана шундай золимларга!
11:19. Улар Аллоҳнинг йўлидан тўсиб, уни эгри қилмоқчи бўлганлар ва охиратни инкор этганлар.
11:20. Ана ўшалар Ер юзида Аллоҳни ожиз қила олмаганлар. Уларга Аллоҳдан ўзга валийлардан/йўл кўрсатувчилардан ҳеч бири йўқ. Уларга жазо орттириб берилади. Улар ҳаққни эшитишга на тоқат қилардилар, на уни кўра олардилар.
11:21. Ўз жонларини бой берганлар ана ўшалардир. Ва уйдирганлари улардан ғоиб бўлди.
11:22. Охиратда ҳам энг кўп зиёнда қолгувчилар ўшалар.
11:23. Имон келтирган, солиҳ амал қилган, Раббига чин кўнгилдан бўйин эгганлар эса, ана ўшалар жаннат эгаларидир, у ерда мангу қоладилар.
11:24. Бу икки тоифанинг мисоли кўру-кар билан кўрган-эшитган кимсанинг мисолига ўхшайди. Уларнинг мисоли тенг бўладими? Ҳалиям эслатма/ибрат олмайсизми?
11:25. Биз Нуҳни ўз қавмига юбордик: “Мен сизларга очиқ огоҳ этувчиман –
11:26. Аллоҳдан ўзгага қуллик қилманг. Сизга Аламли Куннинг Азоби етишидан қўрқаяпман”.
11:27. Қавмининг кофирлари орасидан тўқлар деди: “Кўриб турибмиз, сен ҳам биз каби башар/оддий одамсан, ва сенга фақат содда фикрли пастлардан бошқа ҳеч ким эргашаётгани йўқ. Сенинг биздан устунлигинг йўқ, сени каззоб деб гумон қилаяпмиз”.
11:28. У деди: “Эй қавмим, ҳеч ўйлаб кўрдингизми, агар мен Раббимдан очиқ далил устида бўлсам-у, менга Ўз ҳузуридан раҳмат/ҳидоят қилиб берган бўлса-ю, аммо сизнинг кўзларингиз кўр бўлган бўлса-чи? Ўзингиз истамасангиз, сизни мажбурлайликми?”
11:29. “Эй қавмим, мен сиздан бунинг эвазига бирон мол-бойлик сўрамайман; менинг эвазим ёлғиз Аллоҳнинг зиммасида. Мен имон келтирганларни ёнимдан асло ҳайдамайман. Улар ўз Раббига йўлиқади/ўзлари жавоб берадилар. Лекин сизни жаҳолат тўла қавм эканингизни кўриб турибман.
11:30. Эй қавмим, агар уларни ҳайдасам, ким мени Аллоҳдан ҳимоя қилади? Ҳеч ҳам эслатма/ибрат олмайсизми?
11:31. Мен ҳеч қачон: “Аллоҳнинг хазиналари менда” демайман сизга. Ғайбни ҳам билмайман. “Малакман” деб ҳам айтмайман. Кўзингизда паст кўрганлар ҳақида: “Аллоҳдан уларга хайр берилмайди” ҳам демайман. Уларнинг ичини/аслини Аллоҳ Ўзи яхшироқ билади. Агар ундай қилсам, ноҳақлик/зулм қилган бўламан”.
11:32. Улар дедилар: “Эй Нуҳ, биз билан кўп тортишдинг, бу тортишувда узоқ кетдинг. Гапинг рост бўлса, бизга таҳдид қилганингни келтир, қани!”
11:33. Деди: “Аллоҳ уни Ўзи хоҳлагани пайт келтиради, сиз Уни ожиз қилолмайсиз/тўхтатиб қололмайсиз”.
11:34. Агар Аллоҳ сизнинг тойишингизни ирода этган бўлса, мен сизга қанча насиҳат қилмоқ истасам ҳам насиҳатим фойда бермайди. У сизнинг Раббингиз, ва сиз Унга қайтариласиз.
11:35. Ёки улар: “Уни ўзи уйдирган”, дейдиларми? Сен айт: “Агар ўзим уйдирган бўлсам, жиноятим ўзимга, аммо сизнинг жиноятингиздан йироқман”.
11:36. Нуҳга ваҳй қилинди: “Қавмингдан олдинроқ иймон келтирганлардан бошқа ҳеч ким иймон келтирмайди, сен уларнинг феълларидан қайғурма”.
11:37. Бизнинг кўз олдимизда, ваҳйимизга кўра Кемани қур, ва зулм/ноҳақлик қилганлар ҳақида Менга хитоб қилма; улар, албатта, ғарқ қилинадилар.
11:38. Нуҳ Кемани қурмоқда, ҳар гал қавмининг тўқлари унинг ёнидан ўтганида, уни масхара қилардилар. Деди: “Агар бизни масхара қилсангиз, биз ҳам, худди сиз масхара қилгандек, сизни масхара қиламиз ҳали.
11:39. Хорловчи Азоб кимга келаяпти экан, ва Давомли Азоб кимнинг устига ҳалол бўларкин, яқинда билиб оласиз”.
11:40. Ниҳоят, буйруғимиз келиб, таннур қайнагач, дедик: “Ҳар турдан иккитадан ол, ва аҳлинг орасидан Биздан Сўз ўтганлардан бошқаларни ол, ҳамда имон келтирганларни ол”. Зотан у билан бирга имон келтирганлар оз эди.
11:41. У деди: “Мининглар унга”. Унинг оқиши ва тўхташи Аллоҳнинг номидан. Раббим, албатта, Ғафур Раҳим /кечиримли, раҳмдил!
11:42. Кема уларни тоғлар каби тўлқинлар аро ташиб бораркан, Нуҳ чеккада турган ўғлига нидо қилди: “Эй ўғилгинам, биз билан бирга миниб олгин, кофирлар билан бирга қолмагин”.
11:43. У деди: “Мени сувдан асрайдиган бирор тоғдан паноҳ топарман”. Деди: “Бугун Аллоҳнинг амридан ҳеч қандай паноҳ йўқ, Унинг Ўзи раҳм қилгандан бошқага…” Тўлқин уларнинг орасига кирди, ва у бўғилиб ғарқ бўлганлар орасида қолди.
11:44. Дейилди: “Эй Ер, сувингни ют! Эй осмон, сен ҳам сувингни тут!” Сув пастлади, ишини тамомлади. Кема Жудий устига қўнди ва: “Золимлар қавмини узоқ қилсин!” дейилди.
11:45. Нуҳ Раббига нидо қилди: “Эй Раббим, ўғлим менинг аҳлимдан. Сенинг ваъданг ҳаққ, ҳукм қилгувчиларнинг ҳикматлиси Ўзингсан”.
11:46. Деди: “Эй Нуҳ, у сенинг аҳлингдан эмас. Бу солиҳ бўлмаган бир иш. Ўзинг аниқ билмаган нарсангни мендан сўрама. Жоҳиллардан бўлмасликни ўгит қиламан сенга”.
11:47. Деди: “Эй Раббим, ўзим билмаган нарсани Сендан сўрашдан Сенга сиғинаман. Мени кечир ва менга раҳм қил, акс ҳолда зиён кўрганлардан бўламан”.
11:48. Дейилди: “Эй Нуҳ, омонлик ила тушинглар ундан, сенга ва сен билан бирга бўлганлардан иборат умматларга қут-баракотлар бўлсин. Аммо умматлар борки, Биз уларни бир муддат баҳраманд этамиз, кейин уларга биздан Аламли Азоб етади.
11:49. Мана шулар Бизнинг сенга ваҳй қилган ғайб хабарларидан. Буларни сен ҳам, қавминг ҳам олдин билмасдингиз. Бас, сабр қилгин; охир-оқибат тақво эгаларининг.
11:50. Од қавмига биродарлари Ҳудни юбордик: “Эй қавмим, Аллоҳга қуллик қилинг, сиз учун ундан ўзга илоҳ йўқ. Сиз фақат уйдиряпсиз!”
11:51. Эй қавмим, мен бунинг учун сиздан эваз сўрамайман. Менинг эвазим мени яратган Зотнинг зиммасида. Ақл ишлатмайсизми?
11:52. Эй қавмим, Раббингиздан кечирим истанг, сўнгра Унга тавба қилиб қайтинг. Сизга Самодан мўл-кўл раҳмат юборади, кучингизга куч қўшади. Жиноятчи бўлиб, юз ўгириб кетманг.
11:53. Дедилар: “Эй Ҳуд, сен бизга очиқ далил келтирмадинг. Бир оғиз гапинг билан худоларимизни тарк этмаймиз, сенга ишониб ҳам қолмаймиз!
11:54. Сенга айтар гапимиз шу: “Худоларимиз сени ёмон уриб қўйибди!” У деди: “Мен Аллоҳни гувоҳ қилиб айтаман, сиз ҳам гувоҳ бўлингки, мен сизнинг Аллоҳдан ўзга қўшаётган шерикларингиздан узоқман/уларга алоқам йўқ”.
11:55. Қани, ҳаммангиз бирлашиб, менга қарши қуринг тузоғингизни, кейин менга муҳлат ҳам берманг”.
11:56. Мен Раббим ва Раббингиз бўлмиш Аллоҳга суяндим. Ҳар тирик жоннинг жилови Унинг қўлида. Раббим Тўғри Йўлда/сироти мустақимда.
11:57. Агар юз ўгириб кетсангиз, сизга келтирганим Рисолатни мана етказдим. Раббим сизнинг ўрнингизга бошқа қавмни келтиради, Унга ҳеч қандай зарар етказа олмайсиз. Ҳақиқатан, Раббим барча нарса устида Ҳафиз/кузатувчидир.
11:58. Бизнинг Амримиз келгач, Ҳуд ва у билан бирга имон келтирганларни Ўз раҳматимиз-ла қутқардик, Оғир Азобдан қутқардик.
11:59. Мана шу – Од. Раббининг оятларини инкор этдилар, Расулларига осий бўлишди ва ҳар қандай ўжар зўравоннинг буйруғига эргашдилар.
11:60. Уларга бу дунёда ҳам, Қиёмат кунида ҳам лаънат илашди. Билингки, Од қавми Раббига кофир бўлди, билингки, узоқ бўлди/йўқолди Од қавми, Ҳуднинг қавми.
11:61. Самудга биродарлари Солиҳни юбордик. У деди: “Эй қавмим, Аллоҳга қуллик қилинг, ундан ўзга илоҳингиз йўқ. У сизни ердан барпо этган ва унда яшатган Зотдир. Ундан кечирим истанг, Унга тавба қилиб қайтинг. Ҳақиқатан, Раббим яқиндир, қабул қилади”.
11:62. Улар дедилар: “Эй Солиҳ, олдин сендан умидларимиз бор эди. Энди эса ота-бобомизнинг қуллик қилганига қуллик қилишни таъқиқлаяпсанми? Ҳақиқатан, сенинг даъватингдан шубҳадамиз”.
11:63. Деди: “Эй қавмим, ҳеч ўйлаб кўрдингизми, агар мен Раббимдан келган бир далил узра бўлсам, ва Ундан раҳмат/ҳидоят берилган бўлса-ю, яна Унга осий бўлсам, ким мени Аллоҳдан қутқара олади? Сиз менда фақат зиённи орттирасиз холос”.
11:64. “Эй қавмим, мана бу Аллоҳнинг туяси – сизлар учун оят/далил. Уни тек қўйинг, Аллоҳнинг ерида есин, унга ёмонлик етказманг, йўқса яқин азоб тутади сизни”.
11:65. Улар эса уни сўйиб юборишди. У деди: “Уйларингизда уч кун яшаб туринг, бу – ёлғонга чиқариб бўлмайдиган ваъда”.
11:66. Ниҳоят, Амримиз келгач, Солиҳни ва у билан бирга имон келтирганларни Ўз раҳматимиз-ла қутқардик, ва у Куннинг хорлигидан қутқардик. Ҳақиқатан, Раббинг Қовий Азиз/кучли-қувватли ва барча кучлар устидан ғолиб.
11:67. Зулм қилганларни эса даҳшатли қичқириқ тутди, ва ўз уйларида тиз чўкканча қолдилар.
11:68. Гўё у ерда ҳеч қачон яшамагандек. Билингки, Самуд Раббига кофир бўлди, билингки, узоқ бўлди/йўқолди Самуд.
11:69. Элчиларимиз Иброҳимга хушхабар келтирган эдилар. “Салом/Омонлик” дедилар, у ҳам деди: “Салом/Омонлик!” Кўп ўтмай, элчиларга қовурилган бузоқ келтирди.
11:70. Бузоққа қўл узатмаганини кўргач, улардан хавфсиради. Улар дедилар: “Қўрқма. Биз Лут қавмига юборилганмиз”.
11:71. Тик турган хотини кулди. Биз унга Исҳоқнинг хушхабарини бердик, Исҳоқ ортидан Йаъқубнинг ҳам.
11:72. У деди: “Вой, ахир мен бир кампир бўлсам, мана бу чолим ҳам кексайган бўлса, ҳали туғаман эканми? Бу чиндан ҳам ажойиб нарса-ку!”
11:73. Дедилар: “Аллоҳнинг Амри/Ишидан ажабланяпсизми? Аллоҳнинг раҳмати ва баракоти бўлсин сизга, эй Аҳли Байт! Ҳамид Мажид/Мақтовга лойиқ ва жўмардлиги чексиз Унинг Ўзидир”.
11:74. Иброҳимдан қўрқув кетди, севинди, Лут қавми ҳақида Биз билан тортиша бошлади.
11:75. Ҳақиқатан, Иброҳим мулойим, жонкуяр, ва Аллоҳга йўналгандир.
11:76. “Эй Иброҳим, воз кеч бундан. Раббингнинг Амри келиб бўлган. Ҳақиқатан, уларга қайтариб бўлмас азоб келади”.
11:77. Элчиларимиз Лутга келдилар, Лут улардан хавотирга тушди. Улар учун нима қилишини билмай қолди: “Бу кун – оғир кун”, деди.
11:78. Олдин ҳам ёмон ишлар қилиб келган қавми югуриб келди. У деди: “Эй қавмим, мана менинг қизларим, сизлар учун шулар покроқ-ку! Аллоҳга тақво қилинг, меҳмонларим олдида мени шарманда қилманг. Орангизда бирорта ақли-хуши жойида ҳеч ким йўқми?”
11:79. Дедилар: “Қизларингда ҳаққимиз йўғини биласан. Биз нима исташимизни ҳам биласан!”
11:80. Деди: “Қанийди сизга етар кучим бўлса, ёки кучли бирор қалъада паноҳ топсам!”
11:81. Дедилар: “Эй Лут, биз Раббингнинг Элчиларимиз. Улар сенга тега олмайдилар. Бу кечанинг қолган қисмида аҳлинг билан юргин, Сиздан ҳеч ким ортга ўгирилиб қарамасин (хотининг мустасно). Акс ҳолда, буларга етган мусибат унга ҳам етади. Уларга ваъда қилинган вақт – Субҳ. Субҳга оз қолмадими?”
11:82. Бизнинг Амримиз келганида эса, уларни остин-устин қилдик, устларига лойдан пишириб, тайёрланган тошлар ёғдирдик. (15:74; 51:33-34)
11:83. Раббинг наздида ишоратланган тошлар. У золимлардан узоқда эмас.
11:84. Мадян қавмига биродарлари Шуъайбни юбордик, у деди: “Эй қавмим, Аллоҳга қуллик/хизмат қилинг, сизга ундан ўзга илоҳ йўқ. Ўлчовда ва тарозида ноқис берманг, сизда мўл-кўлликни кўриб турибман, аммо сизни Азоб ўраб оладиган Кун келишидан қўрқаяпман”.
11:85. Эй қавмим, ўлчовни тўғри ўлчанг, тарозини тўғри тортинг, одамларнинг молини ноқис берманг, ер юзида бузғунчилик тарқатманг.
11:86. Аллоҳнинг сизга қолдиргани (бақийяти) сиз учун яхшироқ, агар мумин бўлсангиз. Мен сизнинг устингда қўриқчи эмасман.
11:87. Улар дедилар: “Эй Шуъайб, наҳотки Салотинг/сен кўрсатаётган Йўл, ота-бобомиз қуллик қилиб келганини тарк этишимиздан, ёки молимизни истаганча ишлатишдан қайтарадими?” Ахир сен мулойим, ақли расо одамсан-ку.
11:88. Деди: “Эй қавмим, ҳеч ўйлаб кўрдингизми, агар мен Раббимдан бирор аниқ далил узра бўлсам-у, ва У менга Ўз ҳузуридан гўзал ризқ берган бўлса-чи? Сизни манъ этиб, ўзим унга хилоф бўлмоқчи эмасман. Фақат қўлимдан келганча ислоҳ этиб тузатмоқчиман. Муваффақиятим фақат Аллоҳнинг муваффақ айлаши билангина мумкин бўлади. Мен ёлғиз Унга таваккул қилдим/суяндим, ёлғиз Унга йўналдим.
11:89. Эй қавмим, менга қарши чиқиб, Нуҳ қавми ёки Ҳуд қавми ёки Солиҳ қавмининг бошига келгани бошингизга келмаса эди… Лут қавми ҳам сиздан узоқда эмас.
11:90. Раббингиздан кечирим истанг, сўнгра Унга тавба қилиб қайтинг. Ҳақиқатан, Раббим Раҳим Вадуд/Унга қайтувчиларга раҳмдил ва уларни яхши кўради.
11:91. Улар дедилар: “Эй Шуъайб, сенинг кўп гапларингни англаб етмаяпмиз, ва кўряпмизки, сен орамизда заифсан, агар қабиладошларинг бўлмаганида, сени ражм/бадарға қилардик. Сенинг ўзингга ҳеч қандай иззат-ҳурмат йўқ бизда!”
11:92. У деди: “Эй қавмим, менинг қабиладошларим сизга Аллоҳдан-да азизроқ бўлдими, наҳотки Уни шунчалик ортга ташлаб қўйсангиз/Аллоҳга бунчалик беписанд бўлсангиз?” Ҳақиқатан, Раббим сизнинг қилаётган ишларингизни иҳота қилиб-қуршаб олади.
11:93. Эй қавмим, сиз ўз ишингизда давом этинг, мен ҳам ўз ишимда давом этаман. Яқинда кимга Хорловчи Азоб келишини, ва кимнинг ёлғончи эканини билиб оласиз. Пойлаб туринг, мен ҳам сизлар билан бирга пойлайман.
11:94. Ниҳоят, Бизнинг Амримиз келгач, Шуъайбни ва у билан бирга имон келтирганларни Ўз раҳматимиз-ла қутқардик; Зулм қилганларни даҳшатли қичқириқ тутди, ва ўз уйларида тиз чўкканча қолдилар.
11:95. Гўё у ерда ҳеч қачон яшамагандек. Билингки, Мадян қавми ҳам узоқ бўлди/йўқолди, мисли Самуд.
11:96. Мусони ҳам оятларимиз ва очиқ далиллар/ҳукм билан юборганмиз.
11:97. Фиръавн ва унинг аъёнларига. Улар эса, Фиръавннинг амри тўғри йўл бўлмагани ҳолда, Фиръавннинг амрига эргашдилар.
11:98. Қиёмат кунида у қавмининг олдида бориб, оловга бошлаб келди. Бошлаб келган жойи қанчалар ёмон жой!
11:99. Уларга бу дунёда ҳам, Қиёмат кунида ҳам лаънат илашди! Қанчалар ёмон насиба бу!
11:100. Мана шулар, шаҳарларнинг хабарларидан сенга қисса қилганларимиз. Улар орасида ҳозир ҳам турганлар бор, “ўриб олинганлари” ҳам бор.
11:101. Биз уларга зулм/ноҳақлик қилмадик. Лекин улар ўзларига жабр-зулм қилар эдилар. Раббингнинг Амри келгач, уларнинг Аллоҳдан ўзга чақирган илоҳлари фойда беролмади, улар фақат зиён-заҳмат кўпайтиришдан бошқага ярамади.
11:102. Раббингиз шаҳарлар аҳли зулм қилганида, мана шу каби ушлайди. Дарҳақиқат, Унинг ушлаши аламли ва шиддатли.
11:103. Албатта, Охират азобидан қўрққанлар учун бунда оят-ибрат бор. Ана ўша Кун – барча одамзот жамланадиган Кун, ўша кун – Гувоҳлик бериладиган Кун.
11:104. Биз уни фақат саноқли муддатга кечиктирмоқдамиз.
11:105. У Кун келганида, ҳеч ким берухсат гапира олмайди. Улар орасида кимдир бахтсиз, кимдир бахтли.
11:106. Бахтсизлар оловда, унда шундай бир нафас олиб чиқаришлари бор ки…
11:107. Осмонлару-Ер тургунча, унда доимий қоладилар. Раббинг истагани мустасно. Ҳақиқатан, Раббинг Ўзи иродасини мудом рўёбга чиқаради.
11:108. Бахтлилар эса Боғ-роғларда, Осмонлару-Ер тургунича унда доимий қолади. Раббинг истагани мустасно. Узлуксиз неъмат ана шу.
11:109. Анавиларнинг қуллик қилаётганлари ҳақида шубҳанг бўлмасин. Улар ҳам худди ота-боболари қуллик қилгани каби қуллик қилишмоқда. Биз эса уларга ўз “насиба”сини бекаму-кўст берамиз.
11:110. Мусога Китоб/Қонун берганмиз, бу ҳақда ихтилоф қилинди. Агар Раббинг олдинроқ Сўз бермаганида эди, улар ўртасида иш аллақачон ҳал қилинган бўларди. Ҳақиқатан, улар бу ҳақда шак-шубҳадалар.
11:111. Ҳақиқатан, Раббинг уларнинг барча ишларига яраша эвазини бекаму-кўст беради. Албатта, Аллоҳ уларнинг қилаётган ишларидан хабардор.
11:112. Шундай экан, сенга амр этилганидек истиқоматда бўл/тўғри йўлда собит тур, ва сен билан бирга қайтганлар ҳам шундай, ва ҳаддларни ошманг/Туғёнга ботманг. Албатта, Аллоҳ сизнинг қилаётган ишларингизни кўриб туради.
11:113. Асло зулм/ноҳақлик қилувчиларга суянманг, акс ҳолда сизга Олов тегади. Аллоҳдан ўзга бирор валий/йўл кўрсатувчингиз йўқ, сўнг сизга ёрдам ҳам берилмайди.
11:114. Куннинг икки тарафида ва тунга яқин соатларда Салотни қоим қил*/Кўрсатилган Йўлга эргаш; Албатта, Яхшиликлар ёмонликларни кетказади. Эслагувчилар учун Эслатма/Ўгит мана шундан иборат.
(*Суранинг марказий ғояси Салот – суранинг аввалги оятларида баён қилинганидек – қавмни ёлғиз Аллоҳга қуллик қилишга чорлаш, буни Расул куннинг маълум соатларида махсус жамоа тўпланишлари тариқасида амалга оширади).
11:115. Сабр қилгин, Аллоҳ яхшилик қилгувчиларнинг эвазини асло зое қилмайди.
11:116. Сиздан олдинги наслларда сўз ва таъсир эгалари Ер юзидаги бузғунчиликдан қайтарса бўлмасмиди (5:63)? Фақатгина Биз нажот берганлардан иборат озчилик бундай қилди. Зулм/ноҳақлик қилувчилар эса ўзларига берилган маишатга берилиб, жиноятчига айланди.
11:117. Агар шаҳарлар аҳли ислоҳ этиб ўнгловчи бўлганида, Раббинг нега уларни ҳалок қилиб, ноҳақлик/зулм қилсин?
11:118. Раббингиз хоҳласа, одамларни бир уммат қила оларди, лекин улар барибир ихтилоф қилган бўларди.
11:119. Фақат Раббинг раҳм қилганлар мустасно. Уларни ана шунинг учун яратган. Раббингнинг Сўзи тамомланди: “Мен Жаҳаннамни Жинн ва Одамлар/яширин йўлдан адаштирувчилар ва очиқ адашувчилар билан тўлдираман” (7:18).
11:120. Расулларнинг хабаридан, қалбингни собит этгувчи барча қиссани келтирамиз. Уларда сенга ҳақиқат ва ваъз-насиҳат, ҳамда муминлар учун Ўгит/Эслатма келган.
11:121. Имон келтирмаётганларга айт: “Сиз ўз ишингизда давом этинг, биз ҳам ўз ишимизда давом этамиз!
11:122. Сиз кутиб туринг, биз ҳам кутмоқдамиз!
11:123. Осмонлару-Ердаги барча Ғайб – Аллоҳнинг. Барча ишлар ёлғиз Унинг Ўзига қайтарилади”.
Сен Ёлғиз Унга қуллик қилгин ва ёлғиз Унга таваккул қил/суян. Сизнинг қилаётган ишларингиздан Раббинг ғофил/бехабар эмас.
